Algemeen

Geplaatst op 16 december 2015 | door Angelique

0

Blog: Stresskippen

‘Angelique, gaat het?’ Ik kijk met een ruk om, verstoord in mijn over elkaar buitelende gedachten. De lift stopt, de deuren gaan open, en mijn collega en ik stappen in. ‘Jawel, hoezo?’ Ik zie mezelf in de spiegels van de lift. Mijn haar, nog half in een staart en half eruit gevallen, verbergt niet hoe ik er de afgelopen uren met mijn handen doorheen heb zitten woelen. Mijn ogen zijn nog smaller dan normaal en mijn huid heeft besloten zich aan te sluiten bij mijn gemoedstoestand en spontaan te exploderen. Hm, geen wonder dat hij het vraagt. Maar hij kijkt geschrokken naar beneden. ‘Je draagt platte schoenen en een bróek. Als jij dat draagt, is er iets mis.’

Deuren die sluiten, ramen die open gaan
Als mij gevraagd wordt of ik stressbestendig ben, is het altijd volmondig ‘ja’. Want, ik kan ook presenteren onder druk. Dingen onthouden, zaken regelen. Verantwoordelijkheid voelen. En daarbij, ‘nee’ klinkt ook gewoon niet zo aantrekkelijk. Maar toch, ben ik het wel écht? Ja, ik kan presteren en regelen onder druk; maar wel gepaard met ongeduld en wat meer gejaagdheid en, nou ja, ik geef het toe, een vrij donkere aura om mij heen.

Hoe houden de heren dit onder controle? Goed, ze hebben (meestal) geen lang haar om doorheen te woelen. En mijn oestrogeengehalte zal niet positief bijdragen aan de explosies. Maar verder?’Als ik de deur dicht doe, laat ik het ook meteen los’, zegt mijn collega. Vrolijk, met een gezonde kleur in zijn gezicht, en in staat om op elk moment weer vrolijk te doen. Even tijd te nemen. ‘Want’, legt hij eenvoudig uit, ‘jij kunt er toch niets aan doen dat er bij mij iets mis gaat of dat ik het druk heb?’

Vrouwen bluffen niet
Ik snap hem. Theoretisch. Maar waarom kan ik het niet in de praktijk brengen? ‘Vrouwen voelen zich sneller persoonlijk verantwoordelijk. En dus aangevallen. Een nee voor een man is 1-0 in een wedstrijd waarin steeds nieuwe kansen zijn, een nee voor een vrouw is dráma. Die kruipt het liefst een halfjaar lang in haar hol.’ ‘Vrouwen bluffen niet.’ ‘Vrouwen raken in paniek als ze een ding niet kunnen; terwijl mannen wijzen naar wat ze wel kunnen.’ ‘Verander het denken, geef wat flair en bluf een beetje. Daar wordt de wereld niet minder van.’

Puur natuur
Ik haal een paar keer diep adem. Rationeel blijven, een beetje flair aanbrengen, hoe moeilijk kan het zijn? Nou, best moeilijk. Ik ben een paar maanden verder. De wijsheid is weggezakt, het stemmetje steekt weer de kop op. Paniekerig en met wilde haren ren ik weer over de afdeling. Geconcentreerd en tegelijkertijd verdwaasd, als een kip zonder kop, vlieg ik in het hanenhok tussen de stabiele, zelfverzekerde heren door. Ik leer het nooit. Let’s face the facts: een chick wordt nooit een haantje. Maar dat heeft de natuur ook nooit gewild.






Tags: ,


Over de auteur

Angelique is afgestudeerd in Groningen en daarna vertrokken naar de Randstad voor een baan in een traditionele mannensector. Hier geeft ze graag een kijkje door de ogen van een vrouw in een mannenwereld.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑