Leven

Geplaatst op 27 januari 2016 | door Angelique

0

Blog: De hel van het nieuwjaar

4 januari 2016, 08:10. Daar gaan we dan. Ik recht mijn schouders en loop achter een collega aan de draaideuren door, het kantoor in. Hij geeft de receptionisten bij de balie een hand. ‘Gelukkig nieuwjaar!’ Fuck, de receptionistes; daar had ik niet aan gedacht. Herstel! Met een sierlijke, bijna onopvallende boog sla ik alsnog af richting de balie. ‘Gelukkig nieuwjaar.’ Receptioniste 1 en ik staan wat onhandig te bewegen, duidelijk in het dubio of we bij de hand blijven of voor de drie zoenen moeten gaan. Awkward. Receptioniste 2 blijft veilig aan de andere kant van de balie, waardoor we allebei opgelucht een hand schudden. Ik loop door en stap de liften in, op weg naar mijn verdieping voor een lange dag. Vandaag, op 4 januari 2016, de eerste dag na de jaarwisseling. De hel van de werkvloer.

Vroege vogels
Bij mijn afdeling aangekomen is het nog rustig. Gelukkig. Ik begroet de eerste twee aanwezigen (tevens vrouwelijk) van mijn team en ga zitten. Een kwartier later komt de eerste mannelijke collega binnen. Verbaasd kijkt hij ons aan. ‘Ben ik zo laat of zijn jullie zo vroeg?’ Wij halen onze schouders nonchalant op. Ha. De ongeschreven les waarin alle dames één keer de fout maken en daarna voor altijd leren: wees met nieuwjaar de vroege vogel. Na één keer vol ongemak gebeurt het mij niet nog eens dat ik bij rijen vol bureau’s langs moet en bij elke moet afvragen of zoenen nou écht normaal is of ik de enige ben die joviaal bezig is? Oftewel, ook al moet je bijna de nachtbus pakken om er te komen en kun je de rest van de week je ogen nauwelijks open houden: zorg dat je OP TIJD bent na nieuwjaar.

Happy New Year
Verschillende collega’s komen langs op de afdeling. Mijn eigen team, bestaande uit zeven mensen: easy choice. Oude teamgenoten en dierbare collega’s, waarmee ik in de loop der jaren een goede band heb opgebouwd: no problem. Maar dán. Ik hou mijn vrouwelijke teamgenoot, die wat ouder is (en meer ervaren!), als grote voorbeeld in deze kwestie scherp in de gaten. Wat doet zij, wat moet ik doen? Bij wie kom je er niet onderuit om te je zoenen, wie kan je ontwijken, en vooral HOE? Help! Helaas is haar bureau zo gepositioneerd dat ze mijn achterbuurvrouw is, hetgeen betekent dat ik de halve ochtend met mijn hoofd in mijn nek zit. Als de volgende collega langskomt en ik me omdraai om het te checken, schiet de kramp in mijn nek. Ik start 2016 met een nekhernia. Happy New Year.

De hel van 1-1
Als ik aan het einde van de dag terug ben van mijn laatste afspraak, sluit ik opgelucht mijn computer af. Vrolijk gooi ik mijn spullen in mijn tas en loop ik met mijn jas op de arm het trappenhuis in: in stilte naar buiten. Thuis aangekomen ga ik bij mijn vriend in de keuken zitten. Mijn nek trekt nog en ik denk bijna zeker te weten dat ik mijn wangen voel van al die ongeschoren stoppeltjeswangen, máar, ik heb het weer gehad: de hel van het nieuwjaar. ‘Leuk hè, om iedereen weer te zien zo na de feestdagen,’ zegt hij oprecht. Ik kijk hem ongelovig aan en moet lachen. Ze hebben er geen idee van. Bofkonten.

 

 

 

 






Tags:


Over de auteur

Angelique is afgestudeerd in Groningen en daarna vertrokken naar de Randstad voor een baan in een traditionele mannensector. Hier geeft ze graag een kijkje door de ogen van een vrouw in een mannenwereld.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑