Leven

Geplaatst op 25 juli 2013 | door Femke Jaarsma

0

Blog: Happy campers in Kiwi-land

Kamperen in Nieuw Zeeland is, heel verrassend, eigenlijk net als in Nederland. Oké, het landschap is over het algemeen compleet anders. En je komt heel weinig mensen tegen onderweg. Wel veel schapen trouwens. Maar kamperen is in principe gewoon… kamperen.

Nu zijn wij geoefende kampeerders dus ietwat comfort ontberen is een eitje voor ons. Hoewel een tentje op Terschelling tijdens het Oerolfestival toch niet hetzelfde is als een campertje in Nieuw-Zeeland. Lagen we op dat prachtige waddeneiland eind juni nog klappertandend in onze antieke De Waard, in Kiwi-land hadden we de luxe van een campertje. Maar, wat bleek tijdens onze reis door prachtig Nieuw-Zeeland: ook voor happy campers zoals wij is er een grens. En die ligt bij de campings van het Department of Conservation (DOC).

Long drops
Een stoelgang naar het onder festivalgangers welbekende Dixie-toilet is een pretje vergeleken bij de long-drop toilets op de camp sites van DOC. Probeer maar eens een long drop te produceren nadat je in het pikkedonker op de tast richting toilet bent gestrompeld, vrezend voor je leven want stel je voor dat je onverwachts oog in oog komt te staan met een of andere, noem d’r eens wat, enorme vogelspin? Nee, dan de cold showers. Niet te doen. Of ik moet drie dagen achtereen niet gedoucht hebben om wat voor dubieuze reden dan ook, waardoor de zandkorrels tussen m’n billen zodanig beginnen te schuren dat je niet meer van een natural scrub kunt spreken.

Toch, kamperen, ik hou ervan. Alles is een stuk ongecompliceerder. Na het ontbijt komt de Eerste Grote Vraag: hoe vullen we onze dag? Blijven we relaxt op de camping hangen? Wat zoveel inhoudt als een boekje lezen (variërend van de meer intellectuele lectuur zoals Jack Kerouac en Bill Bryson tot de vrij hersenloze glamour gossip van Woman Weekly en de plaatselijke Grazia), een beetje de omgeving verkennen (drie voetstappen in het zand voor een ‘romantische’ strandwandeling), foto’s inladen en bewerken, sjoelen op de iPhone, misschien even internetten (thank god for wifi!) of een ouderwets spelletje vier-op-een-rij.

Of gaan we toch actief doen? Dan is onze meest inspannende activiteit van de dag bijvoorbeeld een pittige wandeling naar Cape Reinga Lighthouse, een five-minute-walk naar de enorme kauriboom Tane Mahuta in Waipoua Forest of surfen vanaf ‘Psycho Slope’, één van de Giant Sand Dunes, bij Te Paki. Vervelend allemaal. Heel naar. Niks aan. Moeilijk hoor. Keuzes. Lastig ook met zulke opties.

Afgelegen baai of in de duinen
In de loop van de dag dient de Tweede Grote Vraag zich aan: waar parkeren we ons huisje op wielen? We wisselen onze campingkeuze af aan de hand van ons budget; drie dagen ‘luxe’ versus één dag DOC-style. Althans, dat proberen we. Ondanks de vele ongemakken van de DOC-campings, bieden zij vaak wel de meest fantastische locaties; direct gelegen aan een afgelegen baaitje tussen de bergen of middenin de duinen met als achtergrondgeluid de golven die je ’s avonds in slaap wiegen en een sterrenhemel waar je u tegen zegt.

Maar ach, de meeste andere campings bieden veelal vergelijkbare settings; is het niet omringd door bos dan wel gelegen aan een meanderend riviertje. Ja, het is goed toeven voor kampeerders in het land der Kiwi’s en Maori’s.

Happy campers
De Derde en laatste Grote Vraag dan: wat eten we vandaag? Ik moet toegeven dat deze vraag zo’n beetje de hele dag door mijn hoofd sluimert. Altijd. Waar ik ook ben. Ik vind koken gewoon leuk en tja, eten moet je toch. Dan kun je er maar beter wat leuks van maken niet waar? Het concept slow cooking krijgt hier echter een compleet nieuwe betekenis. Met een mini-koelkast, slechts een paar kruiden tot m’n beschikking en twee kleine gaspitjes is het behelpen.

Deze factoren lijken mij alleen maar meer te stimuleren tot het verzinnen van allerlei creatieve gerechtjes. En zo ontstaan de meest ‘exotische’ maaltjes, liefkozend gerecenseerd door vriendlief met uitspraken als “goed te doen”, “heulk!” of “aten we gister niet hetzelfde?” Nee, wij hebben het zo slecht nog niet. Wij, happy campers.






Tags: , , , , , , , , , ,


Over de auteur

Femke Jaarsma (36) is een creatieve duizendpoot met een passie voor reizen, DIY'en (het zelf maken, recyclen en customizen van onder meer kleding) en tweedehands en vintage spullen. Daar zal ze dan ook regelmatig over gaan bloggen.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑