Leven

Geplaatst op 25 maart 2013 | door Femke Jaarsma

1

Blog: Ik ben een tomgirl

Wat leuk dat ik voor ZIJ mag bloggen! Het liefst vertel ik over alles wat mij bezighoudt. Dat varieert van reizen, festivals en concerten bezoeken, styling bij fotoshoots tot DIY’en, recyclen en zelf kleding maken. Maar ik zal mij eerst eens even netjes voorstellen. Ik ben Femke, 35 jaar, creatieve duizendpoot en moeder van dochter Lena. En oja, ik ben getrouwd met Erikjan, fotograaf en net als ik freelancer.

Opgegroeid op een woonboerderij in een klein dorpje in Friesland, was ik tot m’n puberteit meer een tomboy dan een citygirl. Compleet met gekortwiekt jongenskopje. Waar ik overigens dankzij mijn moeder (die geen typische meisjes-mama was en zodoende een broertje dood had aan vlechtjes en staartjes maken) nog steeds een trauma van heb. ‘Knip maar weer lekker kort hoor’, zei ze dan met haar eigen korte coupe. Het verplichte kortwieken en de opmerkingen van onbekenden die daardoor (en door het ontbreken van “echte” meisjeskleding) soms dachten dat ik een jongetje was, resulteerden in een heuse angst voor de kapper.

Geen meisje-meisje
Het moge duidelijk zijn, ik was geen meisje-meisje. Hutten bouwen en in bomen klimmen waren in die goeie ouwe tijd mijn ding. Ik speelde ook vaak met jongetjes en had geen vaste beste vriendin zoals veel andere meisjes uit het dorp. Nu is het toch redelijk goed gekomen met mij. Qua haardracht en beste vriendin dan. Eenmaal de “volwassen” leeftijd van twaalf bereikt, mocht ik dan eindelijk m’n haar lang laten groeien. Whiehoe! Bijna tegelijkertijd leerde ik mijn beste vriendin kennen, die dat tot op de dag van vandaag nog steeds is. Daarna ontdekte ik ook al gauw de verleidingen van de spannende Grote Stad. Vanaf dat moment was ik tomboy af en stapte ik met mijn lange blonde haren geregeld op het treintje om het dorpse te ontsnappen.

Het spannende van de stad was er trouwens snel weer af. Die grote stad was immers nog altijd om de hoek van dat kleine dorp. Lekker veilig. Lekker dichtbij. Zo dichtbij dat ik, toen ik als student in de stad ging wonen, niet onregelmatig een bezoekje bracht aan mijn geboortegrond. Stapte ik het boemeltje uit, dan snoof ik direct de frisse lucht op, zoveel als ik kon. Ja, ik ging het dorpse mettertijd weer opnieuw waarderen. En hoewel ik nu nog steeds houd van het kneuterige, gezellige en “kleine” van een dorp, kan ik enorm genieten van de urban vibe –het bruisende en levendige– van steden als Amsterdam, Berlijn, Sydney, Barcelona en San Francisco. Maar na een aantal dagen in de rimboe, verlang ik meestal snel terug naar het stadse. Althans, naar een omgeving waar overal wifi is (hoewel dat tegenwoordig op de meest afgelegen plekken al voorhanden is) en waar je op iedere hoek van de straat een lekker koffietentje kunt vinden.

Ik hou van mensen
Bestaat er zoiets als een nature overload? Het klinkt een beetje verwend misschien; een teveel aan natuur, ruimte en echte frisse lucht. En verwend ben ik ook na een lange wereldreis waarin ik prachtige plekken als Yosemite National Park, Death Valley, Bryce Canyon, Fiji en Nieuw-Zeeland bezocht. Ik besef dat het een voorrecht is om daar te zijn geweest, zo verwend ben ik ook weer niet. Toch snak ik na een tijdje “wonderen der natuur” naar de bewoonde wereld. Bewoond door meer dan alleen flora en fauna. Echt, ik houd van de natuur, de ruimte, de weidsheid. Maar ik houd ook van interactie. Gesprekken. Discussies. Dialogen. Kortom, ik houd van mensen.

Wat dat laatste betreft: ik hoop natuurlijk dat mensen ook –al is het maar een beetje- van mij houden. Nu ben ik al lang niet meer die tomboy van toen en verlegen ben ik nooit geweest, maar van binnen zal ik altijd een beetje jongensachtig blijven. Een meisje-meisje word ik in ieder geval nooit. Hoewel ook ik m’n jurkjes-dagen heb en me zo nu en dan, voor de gelegeheid, graag optut. Een tomgirl, dat ben ik.






Tags: , , , , , , , ,


Over de auteur

Femke Jaarsma (36) is een creatieve duizendpoot met een passie voor reizen, DIY'en (het zelf maken, recyclen en customizen van onder meer kleding) en tweedehands en vintage spullen. Daar zal ze dan ook regelmatig over gaan bloggen.



One Response to Blog: Ik ben een tomgirl

  1. Dennis says:

    Ik ben dan wel een boy, maar ik vond het fijn om te lezen. Wat mooi geschreven! Ik kijk uit naar je blogs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑