Leven

Geplaatst op 11 juli 2013 | door Lisette Trinks

0

Blog: Kinderlogica

Lang geleden, op mijn zesde verjaardag, kreeg ik van mijn opa een poppenhuis. Helemaal zelfgemaakt, daar had hij heel wat uurtjes tijd in zitten. Het poppenhuis was tot in detail uitgevoerd.

Behang op de muren, gordijntjes voor de ramen en zelfs dekentjes op de bedden. Ook woonden er vier poppetjes in het poppenhuis. Een vader, moeder en twee kinderen. Ik begon meteen enthousiast de vier bewoners op de juiste plek te zetten. Zo belandde het vader-poppetje achter het fornuis en het moeder-poppetje liggend op bank. Dit was natuurlijk erg hilarisch voor mijn ouders, blijkbaar was dit het beeld dat ik van mijn ouders had. Er zat vast een kern van waarheid in. Dat mijn vader graag en vaak kookt klopt in ieder geval als een bus.

Voorgehouden spiegel
Zelf krijg ik van mijn kinderen ook dagelijks een spiegel voorgehouden. Als Floris geen zin heeft om zijn groenten op te eten, probeer ik allerlei trucs uit om ze toch in zijn mond te krijgen. Meestal met redelijk resultaat of eindigend met een compromis.

Tot ik een nieuwe truc probeerde. Iemand vertelde dat je het gewoon moet overdrijven de andere kant op. Dus in plaats van te pushen dat hij de boontjes moet eten, gewoon de boontjes weghalen en zeggen dat hij ze natuurlijk niet hoeft op te eten. ‘Ben jij gek, natuurlijk hoef jij géén boontjes te eten!’ Demonstratief verdwijnen de boontjes van zijn bord. Floris kijkt me aan en zegt: ‘Mama, jij zegt maar gewoon wat zodat ik ze toch ga opeten!’ Oké dan, dit werkt bij Floris dus niet.

Goed geregeld
Net als andere werkende moeders is het voor mij altijd een hele planning om het gezin te combineren met werk, maar ik moet zeggen dat ik het goed geregeld heb. Mijn baan biedt mij de ruimte om mijn tijd behoorlijk flexibel in te delen waardoor ik mijn drie werkdagen over vier dagen verdeel. Op deze manier ben ik geregeld na schooltijd thuis en vind ik dat ik er best goed in slaag om voldoende tijd met mijn kinderen door te brengen. In het weekend sta ik enthousiast te juichen op het voetbalveld en we eten bijna alle avonden met het hele gezin samen.

Natuurlijk plan ik ook regelmatig leuke afspraken waardoor ik ’s avonds weg ben. Maar ja, deze moeder moet ook weer opgeladen worden. Dat lijkt me logisch en heel gezond. Maar op een dag vraag ik Floris waarom hij me iets niet verteld heeft. Over zijn antwoord hoeft hij geen seconde na te denken: ‘Ik zie jou bijna nooit. Of je bent aan het slapen of je gaat met iemand uiteten’.

Als dat geen kinderlogica is…






Tags: , , , , , , , , , , ,


Over de auteur

Lisette Trinks-Spendel is getrouwd, moeder en werkt als senior adviseur bij STAMM in Assen. Twee van haar drie kinderen hebben een beperking. Zij schrijft regelmatig over haar leven als werkende moeder en haar bijzondere gezin.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑