Leven

Geplaatst op 7 oktober 2013 | door Roelynke Postma

0

Blog: Een leven zonder planningen

Nadat ik na een korte vlucht vanuit Mumbai in Goa aankom, brengt een taxi me naar Anjuna, waar mijn yoga-opleiding begint. Het is zowaar een fijne rit. Het verkeer is rustig en overal staan palmbomen. Ben ik nog steeds in India? Ik kan het bijna niet geloven, het is hier zo anders dan in Mumbai.

Na ongeveer een uur rijden, arriveren we via nauwe, kronkelige en onverharde straatjes bij mijn nieuwe verblijf dat op een grote binnenplaats met allerlei felgekleurde gebouwen staat. De volgende dag loop ik samen met Mona, mijn roomie en klasgenootje, naar school voor de onze eerste ‘teachter-training-course-dag’. Wat we gaan doen is een verrassing, want hoewel ik me een tijdje geleden al heb ingeschreven voor deze opleiding heb ik nog steeds geen overzicht van de boeken die we moeten lezen of hoe de komende weken eruit zullen zien.

Een nieuwe start met nieuwe gewoontes
Als we bij de school aankomen, worden we opgewacht door de eigenaren; een aan elkaar uitgehuwelijkt Indiaas echtpaar. De school lijkt meer een soort van huis met wat ‘vertrekken’, dan dat het een ‘echte school’ is. We volgen hen naar binnen, waar ik bijna over een vrouw struikel die in de gang op een yogamat ligt te slapen. Niemand kijkt er raar van op dus we lopen door naar de keuken die zich aan het einde van de gang bevindt.

‘You can use this kitchen, if you like’, zegt de eigenaresse. ‘As long as you keep it clean.’ Later zal ik ontdekken dat ‘gebruiken’ hier vooral ‘delen’ en ‘mee-eten’ betekent. En dat het heel gewoon is dat andere mensen ‘mijn’ mango al opeten terwijl ik die nog in stukjes aan het snijden ben. En dat ‘clean’ ook een andere betekenis heeft.

De rondleiding eindigt in een tuin waar de openingsceremonie gaat plaatsvinden, daarna is het tijd voor pauze. Voor ons hét moment om eens te informeren naar het opleidingsprogramma. ‘Een programma? Voor de hele vier weken van de opleiding?’ Verbaasd kijken ze ons aan. Nee, plannen past niet in de Indiase cultuur. ‘You will learn everything about yoga, about the philosophy, about the body, meditation and all that. Nothing to worry about’, stelt de eigenaar ons gerust. Maar een concreet programma van uur tot uur, van week tot week, dat is er niet. ‘We can be dead in four weeks’, is zijn redenatie.

Vertrouwen en overgave
Ik merk dat het weing zin heeft om tegen deze Indiase logica in te gaan. We moeten het maar op ons af laten komen en onze Westerse planningen en overzichten even laten voor wat ze zijn. Uiteindelijk zal ik heus wel wat leren over yoga. En ging yoga ook niet over het leven? Op dit moment leef ik in India en hier gaat alles nu eenmaal anders dan thuis. Daar kwam ik  toch voor? Een nieuw leven? Ik wilde het toch allemaal anders doen? Ik ben op de juiste plek…






Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur

Roelynke (37) heeft een passie voor schrijven en deelt vooral graag haar ervaringen over haar switch van yup tot yoga. Ze wil mensen graag inspireren om hun hart te volgen.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑