Media&cultuur

Geplaatst op 2 mei 2013 | door Marion Nap

0

Blog: Spot on!

Na maanden van zelfonderzoek, het binnenstebuiten keren van mijn ziel, navelstaarderij en Boho-chic probeersels, ben ik eruit. Ik moet mijzelf helemaal niet opnieuw uitvinden, ik moet mijn wérk opnieuw uitvinden! Het moet hipper, helemaal van nu zijn, aansluiten bij de woontrends, kleuriger, kleiner, groter… Wat eigenlijk?

Stylinggoden gedankt was daar de uitzending “Uw beeld van Beatrix”. Een prachtig programma waarin professionele en amateurkunstenaars hun zelf gekleide, gebreide, geknipte, geverfde of gekoffiecupte visie op Beatrix konden geven. Ik heb me vergaapt aan de vele versies Koninklijkheid en zag een driekoppige jury alle werken beoordelen. Alle juryleden waren even belangrijk en hadden evenveel invloed, maar het stond als een paal boven water dat niemand dat aan Jan des Bouvrie had verteld.

Jan oordeelde erop los. Jan wist precies wat wel en niet goed was. En stond erop iedereen die hij afwees uit te leggen waarom. Vervolgens boog de kunstenaar deze kritiek dan om naar iets wat voor hem of haar verteerbaar was, en was iedereen tevreden.

Tips
Dus ik belde Jan en zei: ‘Jan, ik ga mijn werk opnieuw uitvinden, heb jij tips?’ Hij orakelde terug: ‘Rood is het nieuwe zwart, uilen zijn trendvogels, realisme mag, zwart is nooit groen, wit wit wit en een gouden theepot doet het altijd goed.’ Na veel gekuskus en duizend dagdagjes leg ik de hoorn neer.

Ik ben er niet zeker van en bel Eric Kuster. ‘Eric, ik ga mijn werk opnieuw uitvinden, heb jij tips?’ Zijn antwoord: ‘Darling, en of ik tips heb! Beige is het nieuwe zwart, bling bling bling, loungen, hotellobby, capitonneren is een must, revolvers zijn cool en had ik al bling bling bling gezegd?’

Verheugd ga ik aan de slag met een roodbeige, opgeblingde uil met een revolver onder zijn ene vleugel en een theepot onder zijn andere. En overweeg het doek te capitonneren. Ik stuur een foto van het werk naar Jan en Erik. ‘Fantástisch, helemaal van nu, spot on!’ jubelen ze terug.

Spuuglelijk ding
Trots breng ik het schilderij naar de galerie in Haren, waar de galeriehouder me vreemd aankijkt en vraagt of ik high ben. Ik sputter tegen dat dit helemaal van nu is en spot on! Maar hij wil er niets van horen en smeekt me het ‘spuuglelijke ding’ weer mee te nemen en af te kicken.

Jan en Eric bellen later al conference-callend om te vragen hoe het werk ontvangen is. Ik lieg dat het helemaal fantástisch ging en dat het zelfs al verkocht is. ‘Good for you darling en je kunt altijd bellen voor meer tips, kus kus, dagdag.’

‘s Avonds vraag ik aan Echtgenoot of hij een doek voor me van het frame wil halen. Hij vraagt niet eens welk doek en pakt de hysterische revolvertheepotuil. Als we het doek samen in de open haard verbranden vraagt Echtgenoot: ‘Is dit net zoiets als toen je heel even Boho-chic was, omdat Fiona Hering zei dat dat zo hip was?’ Ik knik.

De volgende dag bespan ik het doek opnieuw en ga ik aan de slag. Zonder iemand te bellen.






Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Over de auteur

Marion Nap (46) komt oorspronkelijk uit het bedrijfsleven, maar werkt sinds vijftien jaar als zelfstandig kunstenaar. Ofwel “Artrepreneur”. Ze is gek op mode, glamour, haar echtgenoot en alles wat met styling te maken heeft. Marion is kindvrij, creatief, nogal bot en heeft overal een mening over, die ze graag hier deelt.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑