Leven

Geplaatst op 25 februari 2014 | door Femke Jaarsma

0

Blog: Het suikervrije leven – deel 1

Een suikervrij leven. Utopie? Onmogelijk? Onhaalbaar? Kansloos? Onlangs volgde ik de 12-daagse cursus ‘Ik eet suikervrij’. Ja je leest het goed, een cursus. Geen dieet dus. Ik hoef namelijk, vind ik zelf geheel onbescheiden, niet echt af te vallen.

Hoewel ik heus niet zal zeuren over een paar kilootjes minder als leuke bijkomstigheid van dit suikervrije experiment, die je overigens gratis en voor niets online kunt volgen. Met iedere dag heel veel nieuwe (voor mij althans) informatie over hoe je je leven suikervrij kunt maken. Wat eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld blijkt in de praktijk. Hoewel…

Stiekeme zoetmaker
Boodschappen doen kost de eerste paar keren drie keer zoveel tijd. Want compleet suikervrije producten vinden in de ‘gewone’ supermarkt, dat is nog best een klus. Want wist jij dat er in vlees en vleeswaren vaak suiker zit? Of in een pot jonge kapucijners? Dacht ik al. Ik wist het ook niet. Logisch. Er zijn ook zoveel andere benamingen voor suiker. Waardoor jij als onwetende (en daarmee bedoel ik niet te zeggen dat je dom bent hoor) gewoon niet kunt weten dat de stiekeme zoetmaker ook in ketchup, chips en allerlei sauzen zit.

Niets mis met suiker
In bijna 80% van al het verpakte supermarktvoedsel is geraffineerde suiker toegevoegd. Dat is suiker waar de meeste vitaminen, proteïnen en mineralen – want in de basis is suiker niet zo ongezond – door allerlei bewerkingen uit verdwenen zijn. Op zich is er dus niet echt iets mis met suiker. Zo lang je weet dat je het gebruikt. En hoeveel. In Nederland schijnen we veertig(!) kilo suiker per jaar tot ons te nemen, per persoon… Voor een groot deel dus zonder dat we het zelf weten.

Maar gelukkig kun je, net als ik, nog iedere dag leren. Met een beetje hulp. Zo publiceerde het Voedingscentrum kort geleden een lange lijst met verschillende benamingen voor suiker. Wel eens gehoord van fructose, dextrose, sacharose of maltose? Allemaal chemische namen voor datzelfde zoete, verslavende stofje.

Geen suiker-extremist
Voor de duidelijkheid, ik ben geen suiker-extremist. En ik heb ook niet de illusie dat ik nu compleet suikervrij kan of ga leven. Dat hoeft ook niet. Wil ik misschien ook niet. Ik wil alleen wel ZELF bepalen wanneer ik suiker eet. In een potje peulvruchten hoeft het wat mij betreft in ieder geval niet te zitten. En als ik mijn smaakpapillen dan toch een keer wil trakteren op wat zoets, gebruik ik bijvoorbeeld kokosbloesemsuiker. Of palmsuiker. Of oerzoet. Biologische honing. Bananen. Rozijnen. Dadels. Allemaal goede en lekkere alternatieven om toch dat zoetgevooisde smaakje aan je baksels te geven.

En bakken… is inmiddels een uit de hand gelopen hobby geworden. Mijn oventje draait tegenwoordig overuren. Wat dacht je van appel-courgette-cake, kaneelkoek, kokosballetjes en chocolade-rode bieten muffins? Allemaal zonder… je raadt het al!






Tags: , , , , , , , , ,


Over de auteur

Femke Jaarsma (36) is een creatieve duizendpoot met een passie voor reizen, DIY'en (het zelf maken, recyclen en customizen van onder meer kleding) en tweedehands en vintage spullen. Daar zal ze dan ook regelmatig over gaan bloggen.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑