Leven

Geplaatst op 23 mei 2014 | door Joyce de Vries

1

Blog: Zonnebaden

Waar Weeronline eerder nog het weercijfer 2 gaf en het met bakken uit de hemel kwam, was het afgelopen weekend zomer en kreeg het weer een cijfer 10. Dat betekent dus dat heel Nederland eropuit gaat.

Nederland zoekt de stranden op – terwijl het daar eigenlijk nog net een graadje te koud voor is, laten we eerlijk zijn – of gaat zonder bescherming van zonnebrand in de tuin zitten. In dat ene hoekje, waar volop de zon op je bakkes komt. Om vervolgens maandag op het werk als kreeft te verschijnen. Waar de ‘o wat hebben we het lekker gehad! We boffen maar’-verhalen bij de koffieautomaat geen einde krijgen.

Het Zuidlaardermeer
Omdat het in ons land vaak maar van korte duur is, gaan ook mijn man en ik voor maximaal genieten. We wonen net een paar maanden in Zuidlaren en moeten dus een nieuw plekje ontdekken om te zonnebaden. Waar we vijf jaar geleden de Hoornseplas inruilden voor het Paterswoldsemeer met eigen meegebrachte Jilz en pils, is nu het Zuidlaardermeer “the place to be”, oftewel: we gaan op onderzoek uit.

Restaurant Meerzicht blijkt helaas niet zo hip en famous te zijn als Kaaphoorn. Het grasveldje een paar honderd meter bij het restaurant vandaan geeft wel een net zo’n mooi uitzicht over het meer als ons plekje aan het Paterswoldsemeer. We ploffen neer aan het water. Leggen de te kleine handdoeken uit (‘Waarom heb je de badlakens niet meegenomen boef? Dit is wel heel weinig handdoek voor mij.’ Omdat we het merendeel van onze inboedel nog in dozen hebben liggen en die dozen niet uit te pakken zijn omdat daar weer allemaal dozen en andere zooi bovenop ligt. En omdat ik dat mooie picknickkleed niet kon vinden, heb ik ook niet verder gezocht. En… Ik had gewoon verder moeten zoeken!)

Vriendinnen en hunks
Een gemixt grasveldje. Het valt gelijk op. De bankjes worden bezet gehouden door senioren, naast ons (nou ja, twintig meter afstand) ligt een jong stelletje in hippe outfits, aan de andere kant drie vriendinnen en daar naast twee stoere hunks (denken ze) die de vriendinnen wat aanstaren. Mijn gedachte dwaalt heel even af naar een vakantie met mijn vriendinnen in Cal… eh Barcelona. Waar vooral vriendin E. continu werd aangestaard. Haar reactie na een paar dagen: “no looking, no waving, no nothing!” En dat op een niet al te fluisterende toon. Ik heb me rotgelachen!

De drie vriendinnen maken zich op om te vertrekken. Hun hippe outfits komen tevoorschijn en met een “ready for catwalk-jurkje” aan worden ze aangesproken door de hunks. ‘Can we make photos of you? For free?’ Waarop de drie vriendinnen met opgeheven hoofd het aanbod van de twee jongens keihard afwijzen en van het veldje aflopen. Een lege chipszak achterlatend.

Hip veldje
Er komt af en toe een wolkje voor de zon en een koud briesje opzetten. De chipszak dreigt in het water te raken. Ik kan het niet langer aanzien. Haal de zak en gooi deze straks netjes weg in één van de zes prullenbakken die er op het veldje staan. Laten we het in ieder geval schoon houden met elkaar. Dan wordt het misschien toch nog een hip veldje deze zomer!

Er komen nieuwe mensen voor de drie meisjes in de plaats. Een vader met zijn twee dochters. Mama moet gebeld worden. Ze moet de stop meenemen voor de boot. Maar mama komt er al aan. Zonder stop. Dus moet papa weer terug. Naar de auto of naar huis? Dat is me niet helemaal duidelijk. Ik observeer. Dochter 1 is drukker dan dochter 2. Dochter 1 moet door mama ook vaak tot de orde geroepen worden. Ze mag zich niet aanstellen als er een spin over haar heen loopt. Dat is de natuur. Ik heb ook net een best grote spin – vind ik zelf – met een meegebracht magazine aan gort gestampt. Moeder (natuur) moest eens weten..

Zusjes
Aan de andere kant van ons komen twee jonge meisjes aangelopen. Zusjes? De ene wat ouder dan de ander. De oudere is dan ook duidelijk de baas. Ze gaan het ijskoude water in. Het jongste meisje vindt dat minder leuk en rent snel terug naar haar handdoek om op te warmen, maar dat wordt haar niet in dank afgenomen. En dus gaat ze braaf weer terug. Maar ze vindt het echt niet leuk in dat water, dat zie ik gewoon. Oudste zus schreeuwt onaardig naar jongste zus dat ze moet blijven.

Maar het is echt koud! Zelfs wij, met onze t-shirts aan op het te kleine handdoekje, vinden dat. Of zal het door de te kleine handdoekjes komen? ‘In de tuin zal het wel lekkerder zijn, zullen we zo gaan?’ Ja, nu of zo? Nu.






Tags: , , , , , , , ,


Over de auteur

Joyce de Vries, 34 jaar, is communicatieadviseur en beleefde haar studietijd en de jaren erna in Groningen. Sinds kort woont ze met haar man in Zuidlaren. Haar zomers vult ze in met het afstruinen van festivals.



One Response to Blog: Zonnebaden

  1. Wim says:

    Heb je al een uitgever gevonden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑