Algemeen

Geplaatst op 13 oktober 2015 | door Angelique

0

Blog: Het WinterWardrobe Monster

Al op het moment dat de maandag begint, weet ik waarom ik zoveel doller ben op de zomer. Het is vijf voor half zeven, donker en koud, en meteen krijg ik weer last van mijn snooze-addiction: nog even, éven blijven liggen. Eén keer snoozen. Of twee. Onoverkomelijk (maar toch om half zeven blijkbaar iets om structureel te ontkennen) ben ik weer laat, vlieg ik door het huis, trek ik mijn schoenen aan terwijl ik mijn ontbijt naar binnen werk (die mijn liefste ondanks mijn gehaast toch elke ochtend voor mij maakt #dankbaar) en ren naar buiten. De deur slaat dicht en ik sta in het duister, de regen en kou komt me tegemoet. Zucht. Wanneer is de zomer zo snel voorbij gevlogen?

Het station, dat enkele weken geleden nog vol vrolijke vakantiegangers en zonnige zomerjurkjes was, ligt er nog schemerig bij. Het regent en de wind giert langs de weer bleker wordende gezichten. De zwierige jurken en vrolijke kleuren zijn weer verdrongen: de zwarte en donkerblauwe jassen, pakken en rokken zijn weer uit de kast gehaald en overheersen de wereld. Een enkele uitzondering doet nog een uitspatting, in lichtgrijs of cognacbruin, maar veel gekker moet het niet worden. De herfst is weergekeerd, de vrolijkheid eruit geslagen, en de gezichten sluiten naadloos aan: allemaal chagrijnige koppen.

Het monster
Wat ik me afvraag: van wie moeten de kleuren net zo grauw worden als de herfst? Wie heeft dit ooit bepaald? Als man in pak heb je weinig optie tot variatie: paarse pakken bestaan wel, but my advice, laat die lekker in de kast voor het volgende verkleedpartijtje. Maar dames, wat is ons motief? De mode? Onze saaie kast (en chronisch tekort aan kleding)? Dat alle jurken tegelijk kapot zijn? “Ja, dit is mijn winterkast.” Wat de f*ck is een winterkast? Een monster, die al je vrolijke en zomerse kleren heeft verwoest? Die de jurken verslonden heeft, de rokken opgevreten, alle kleuren kapot gemaakt? Het monster van Loch Ness. Oh, is dat jouw winterkast! Dan snap ik hem. Anyway, voor iedereen die dit monster niet in haar slaapkamer heeft, de serieuze vraag: waarom? Waarom maken we de herfst nog grauwer dan hij is, door ons als kameleon te gedragen? Waarom ons nog chagrijniger maken met de sombere kleuren die passen bij de regen? En in hemelsnaam, waarom kijken we er ook nog zo chagrijnig bij?

Be the difference
Dinsdag. De wekker gaat. Ik race mijn ochtendroutine door, ren de deur uit, de dag in. Mijn knalroze kokerrok breekt het duister. Mensen kijken op, kijken na, worden even wakker uit hun winterslaap. Een glimlach, een compliment: een aanstekelijke vlaag van zomervreugde. Mijn moraal van dit verhaal, dames? Doe het anders. Weg met die laksheid, die donkere broeken en saaie hobbezakken, samengevat onder het excuus “winterkast”. Pak die roze rok, die rode blouse of paarse jurk uit de kast en draag een vleugje zomer de herfst in. Maak het verschil – voor jezelf, en voor de rest.







Over de auteur

Angelique is afgestudeerd in Groningen en daarna vertrokken naar de Randstad voor een baan in een traditionele mannensector. Hier geeft ze graag een kijkje door de ogen van een vrouw in een mannenwereld.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven ↑